தமிழை மறக்கும் தமிழர்

காலங்கள் என்பதும் கவிதைகள் என்பதும் எங்கள்
காலம் கடந்த கனவுகளோ என்று ஒரு மயக்கம் உண்டு
காலதேவனின் கனவுகள் எப்போதுமே தாய் தாய்மொழி
காலம் கடந்தும் காப்பாற்றும் கண்மனியின் காதலையும்
காத்துகிடக்கும் தாய்மொழியயயும் அதன் புனிதத்தையும்

கரை கடந்துவிட்ட தமிழரில் தான் எத்தனை விதங்கள்
கரையில் கனவுகளுடன் எத்தனை விழிகள் கனவான
கரையை தேடும் ஓடங்கள் போல் தமிழால் இணைந்த
கரை தொட்ட உள்ளங்கள்  எப்போதுமே டமிழ் பேச
கரை இல்லாத கடல்கடந்து தம்மை விற்ற டமிழர்

வேற்று நாகரிகமும் வெற்று நடைகளும் தாய் மொழியை
வேற்று உறவாக வரித்து தன் அடையாளம் இழந்து
வேற்று மோகத்தில் தன்னிலை மறந்து தன்னை தொலைத்து
வேற்று மொழி பேசி தாயை மறந்த உறவே நீ தமிழையும்
வேற்று இனமாக விலகுவது பெற்றதாயை விற்பது போல்

தாய் நாடு கடந்தும் கலாச்சாரம் விலகியும் போகின்ற
தாய் மறந்த என் உடன்பிறப்பே உன் புலம் பெயர்ந்த
தாய் நாடும் உன்னை மறக்கும் அப்போது அகதியாய்
தாய் நாட்டில் அடைக்கலம் தேடும் நாள் ஒன்று வரும்
தாய் முகம் மறந்த உனக்கும் தாயாய் அடைக்கலம் தரும்

உன் மொழியை நீ மறைத்தாலும் உன் சுற்றங்களை
உன் மனது மறந்தாலும் உன் அறிவில் கனவில்
உன் பாசங்கள் வருவது போல் எங்கே பிறந்தாயோ
உன் வேர்கள் அங்கே தான் இருக்கும் நீ ஒரு நாற்று
உன் நிறம் மாறாது உன்னால் இவர்களுடன் கலக்க முடியாது

எப்போதும் காசு வரும் காதல் வரும்  கனவும் வரும்
எப்போதும் இறப்பும் வரும் விபத்தும் வரும்
எப்போதும் பிரிவும் வரும் உறவும் வரும் காணாதபோது
எப்போதும் காலனும் வருவான் அவனை சந்திக்க
எப்போதும் தயாராய் இரு உன் அடையாளங்களோடு

தமிழ் என்பது காலங்கள் கடந்தஓரு வேதம்
தமிழ் எப்போதும் இனிமையும் அதன் சுவையும்
தமிழ் போல் இல்லை தாயின் அன்பு போல்
தமிழ் மழலையின் சிரிப்பு போல் தண்மதி போல்
ருக வகைகளிலும் அடங்காத ஒர் அன்னிய இனம்
மிருகங்கள் தன்னினம் விட்டு பிரிவதில்லை தன் கூட்டம்
மிருகம் விலகுவதில்லை மதம் பிடிக்கும் வரை  புரிவாய்தமிழ் அணைப்பில் வாழ்ந்து பார் தமிழ் மறந்தவனே

பிரிவுகள் எல்லாம் வருவது தான் வாழ்க்கை அது போல்
பிரிவுகள் என்று இருப்பதும் சேரும் இனிமையை
பிரியாமல் மனதில் வைக்கும் ஒரு அழகிய உணர்வு
பிரிந்தாலும் உறவுக்கு நன்று என்றால் அதும் சொல்லாமல்
பிரிவதும் நன்று ஆனால் தமிழை பிரிவதும் மறப்பதும்

மிருகம் போல் இருப்பவன் மனிதனே இல்லை என்று சொல்ல
மிருகமே அனுமதிக்காதபோது தன் அடையாளம் தொலைத்தவன்
மிருக வகைகளிலும் அடங்காத ஒர் அன்னிய இனம்
மிருகங்கள் தன்னினம் விட்டு பிரிவதில்லை தன் கூட்டம்
மிருகம் விலகுவதில்லை மதம் பிடிக்கும் வரை  புரிவாய்